نرانده و برآن نمط تصنيف نپرداخته . والحق ، عيان است كه اين احاطه و اطلاع وسعة نظر و طول باع نيست ، جز به تأييد و اعانت حضرت إله و توجه حضرت بقية اللّه الاعظم ارواحنا فداه » « 1 » سخن دربارهء اين كتاب عظيم و شيوهء آن ، بسيار بيشتر از آن است كه در اين نوشتار بگنجد ، طالبان تفصيل را به كتاب پر ارج دراسات فى العبقات ، نوشتهء استاد علامه سيد على ميلانى حوالت مىدهيم . اميد است كه در مقاله‌اى ديگر ، بتوانيم از نقش عظيم و ارزندهء عبقات در بيدارى امت اسلامى و وحدت بين مذاهب سخن گوييم . عبقات و استبصار مخالفان عبقات ، تأثير بسزايى در روشن شدن حق و محو باطل داشته است . آيت اللّه شيخ زين العابدين مازندرانى ، به مؤلف نوشته است : « . . . از فصولش عالمى را تاج تشيع و استبصار بر سر نهاده و از ابوابش به سوى « جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ » بابها گشاده ، . . . » . از آن زمان به بعد ، گروه بسيارى به بركت اين كتاب و كتابهاى : الغدير علامه امينى و المراجعات سيد شرف الدين به سوى تشيع رهنمون شدند . مرتضى حسين مىنويسد : « ملا عبد الحق هاشمى در پيشاور پاكستان ، عالم اهل سنت بود . وى علاقه‌مند به جستجوى حق شد و در نهايت شوق ، دربارهء كشف حق دعا مىكرد روزى بعد از نماز عشا ، كنار دريا رفت و خواندن سورهء مزمّل و چله‌نشينى را آغاز كرد . روز چهلم ، بعد از انجام دادن اعمال لازم ، در همانجا دراز كشيد و به خواب رفت . در عالم رويا شخصى را با محاسن سپيد - كه از اولياء اللّه - بود ديد كه به او گفت : اى عبد الحق ! اگر در جستجوى حق هستى ، كتابهاى مولوى سيد حامد حسين را كه اهل تشيع

--> ( 1 ) . قمى ، فوائد الرضوية ، ص 92 ؛ مدرس خيابانى ، ريحانة الادب ، ج 2 ، ص 432 .